Rosas

“Rosas”

Ang rosas ay isang uri ng bulaklak na nagbibigay ng isang magandang pakiramdam sa isang taong binibigyan ng ganitong uri ng halaman. Paano kung ganitong uri ng bulaklak, isang bulaklak na maganda at may kakaibang amoy ang hudyat ng isang kasindaksindak na pangyayri sa buhay mo.

Sa isang university sa laguna may magbabarkada na nakapasa sa pinakakilalang university sa probinsya nila. Sila Edmond, Hershey, Kristine, Jade ay ang mga estudyanteng nakapasa sa unebersidad na iyon. “Jade! Bilisan mo nga! Ang kupad kupad mo! Bilisan mo! Malalate tayo sa lagay na iyan!” sigaw ni Hershey habang tumatakbo sa may babaan ng jeep. “Mga baluga! Pumunta na tayo dun sa lab at hinihintay na tayo ni Prof! Ay, Hershey dumaan ka nga pala sa may locker mo at meron daw inilgay doon ung prof natin.” Sabi naman ni Kristine habang pasayaw sayaw pa sa may hallway. “Ah ok. Uy! Edmond samahan mo naman ako sa may hallway nakakahiya doon puro guwapo!” banggit ni Hershey habang patalon talon sa kilig “Eh! Pok pok ka! Bahala ka nga sa buhay mo! Pupunta pa akong lab noh?!” “Sama mo naman! Hay! Ako na nga lang mag isa.”. Naglakad na si Hershey sa may hallway at nakatingin sa may sahig habang naglalakad sa may hallway ng biglang….

“Ano ba?! Epal ka ha! Hindi tumitingin sa dinadaanan!” sigaw ni Hershey habang nakabangga ng isang binatliyo. “Ay sorry! Aba laki naman ng problema mo ha?! Ako pa itong naepal eh ikaw nga itong nakatingin sa sahig naghahanap ng kung anong insekto!” sabi naman ng bintilyo. “Ah, sorry. Pasensya na kala ko kasi ikaw nakabangga sa akin. Ay ako nga pala si Hershey. Ano pangalan mo?” “Hindi ok lang po, Ako nga pala si Gilbert.” “ Ang ganda naman ng pangalan mo. Ang toti… hehehehehehehe! Ay sige baka ako malate pasensya na.” “Ok lang, ay diba sa iyo ung locker na iyon?” “Ah, Oo, paano mo nalaman?” “Ah wala lang… sige alis na ako…” “Hoy! Gilbert! Epal toh! He! Sige bye na nga!”. Pumunta na si Hershey sa may locker niya ng hindi inaasahan ay… may isang piraso ng rosas ang nahulog sa kanyang locker at kanyang pinulot ito.

“Wow! Ang ganda naman! Grabe kanino kaya galing ito? Sandali may isang letter ang cute naman kulay blue.” Sabay pulot sa isang pirasong papel na kasama ng bulaklak. “Ms. Santos! Anong oras na at nasa hallway ka pa rin?!” sabi ng Prof Dungca nila sa p6. “Ay, sory po ma’am este sir! Papunta nanaman po ako sa may lab eh. Kinukuha ko lang po yung book ko sa p6.” Sabi ni Hershey habang tinatago ang bulaklak at ang sulat na hindi pa niya nababasa. “Palusot ka pa?! Ang churva moh! Pumunta ka na nga dito baka gusto mo pang ma-aamames.” Sabi ni prof habang bumuklat ng isang pink na pamaypay.

“Sir, Ano po ung ammames?” tanong ni Hershey “Mamura! Tanga naman nito!” “Kasi naman ang bakla bakla kaya hindi ko maintindihan. Nasaan kaya yung sinasabi nila Kristine na binigay daw ni Prof sa akin?” bulong ni Hershey habang naghahalungkat sa may locker.” “Ms. Santos! Didn’t I told you to go to class immediately? The class and I are waiting!” “But Sir, ano po yung binigay niyo po sa akin? Kasi po sinabi po nila Kristine meron daw po kayong ibingay?” “Hay! Wapakels! Wala akong ibinibigay sa iyo kundi mababang grade! Pumunta ka dito ngayon din, Ms. Santos!” sigaw ng nanggigilaiting baklang teacher. “Opo, papunta na nga po ako diyan eh.”

Pagkatapos ng klase ay nagtanong kaagad itong si Hershey kanila Kristine kung kanino galling yung bulaklak atsaka kung ano yung ibinigay ng kanilang prof. sa kanya. Pero walang naisagot ang magbabarkada kundi “JOKE LANG!!!!” atsaka “TANGA! NANIWALA KA NAMANG MAY IBINIGAY!” sabay tawa ng napakalakas sabay hataw sa kahit anong bagay na makita o mapulot.

Kinagabihan napag isip isip ni Hershey kung sino kaya ang nagbigay sa kanya ng bulaklak at nang isang sulat na naglalamang…

“Ikaw ang tanging taong napaka ganda sa aking paningin, kahit na hindi mo ako kakilala pero ikaw ay kilalang kilala ko na simula pa lamang ng ikaw ay aking nakita. Alam ko ikaw ay nababagabag kung sino ako kaya bibigyan kita ng pagkakataon malaman kung sino ako, pumunta ka sa bench 14 sa may park ng 1:00 p.m at doon makikita mo akong nakaputi at may dalang isang balot ng pulang rosas.”

Ang iyong lihim na tagahanga,

Red Roses

Dito napag isipan ni Hershey pumunta sa tinakdang lugar para makita niya na ang taong talagang humahanga sa kagandahang taglay niya. Kinaumagahan pumunta na siya sa eskuwelahan at nagkataong nandun naman si Jade, Paul, Edmond at Allie.

“Hershey! Saan ka pupunta? Gusto mo sama ka saamin mamaya punta kaming park. Mga 1:00 p.m?” tanong ni Jade “Huh? Kasi may pupuntahan ako mamaya eh. Pasensya na ha? Next time na lang.” “Hay! Boma sumama ka na sige na sandali lang naman yun atsaka saan ka ba pupunta?” tanong ni Edmond habang hinahampas si Hershey gamit ang daladalang suklay. “Aray! Epal ka! Sa park din! Pero, kasi, yung secret admirer ko magkikita kami doon mamaya! Kaya baka kasi may mga “SAGABAL” diyan sa tabi tabi na hindi ko naming kailangan!” sigaw naman ni Hershey. “Wag kang mag alala aalis din kami doon. Iiwanan ka na lang naming ok?” tanong ni Paul. “Sige na nga. Pero umalis kayo kaagad ha?!” “Kami Pa!” sabi naman ni Allie.

Pagkadating ng hapon umalis na ang magbabarkada at doon nila iniwan si Hershey sa may Bench 14. Habang naghihintay itong si Hershey hindi niya alam na ang mga kabigan niya ang nagplano ng lahat ng nangyari simula kahapon, simula sa hallway hanggang sa pagkabangga niya kay Gilbert hanggang sa pagpunta sa may park.

“Hoy, Gilbert, mahalin mong mabuti yang si Hershey kung hindi! Naku! Mamatay ka!” sigaw ni Kristine. “Opo, wag kayong mag-alala mahal ko talaga yang si Hershey, dahil siya ang babaeng pwede kong ipagmalaki sa mga magulang ko at tunay at likas sa kanya ang lahat ng qualities na gusto ko sa isang babae.” Banggit naman ni Gilbert habang kinukuha ang balot ng mga bulaklak. “Basta Gilbert tandaan mo na yang si Hershey ay isang mabuting tao at siguradomg tatanggapin ka nan kaya galingan mo ha!” Sabi naman ni Jade habang tinitingnan kung ano ang ginagaw ni Hershey sa may Bench 14.

Papalapit na si Gilbert nang biglang may isang lalaking lumapit kay Hershey na nakakulay puti din at may dalang rosas gaya ni Gilbert. “Hi Hershey, ako nga pala si Danny. Hindi mo siguro alam ito pero gusto kong malaman mo na crush na crush kita simula pa lamang ng Makita kita.” “Huh? Ikaw ba iyan? Hello. Ikaw pala si Red Roses?” tanong ni Hershey habang kinukuha ang mga rosas “Ano? O sige kung gusto mo. Oo na lang ako. Tara doon tayo sa may fountain pumunta kasi mas maganda doon kasing ganda mo.” “Ah, ok thank you ha…. Flattered naman ako! Hahahahahahaha!” Umalis ang dalawa habang magkaholding hands at pumunta sa front fountain ng unebersidad nila.

Nagulat ang magbabarkada habang si Gilbert naman ay natigilan at umupo sa may bench. “Uy, Gilbert sino yun? Epal ha! Naku! Bilis puntahan mo na si Hershey!” sigaw ni Edmond “Hindi, ok lang. Siguro hindi kami para sa isa’t isa. Sino ba naman ako para mahalin siya diba?” “Gilbert, ok ka lang, pare? Hayaan mo ako bahala dun sa kumag na yon, baka gustong makatikim yang epal na Danny na iyan!” sabi ni Paul habang pinalalagutok ang kamay. “Hindi, wag na. Alis na lang ako. Sayang lahat ng ginawa ko simula ng makita ko siya nung makita ko siya nung bata pa kami sa may playground.”

“Huh? Ano? Nakita mo na si Hershey noon pa lamang?” tanong nilang lahat kay Gilbert “Oo, pero hindi niya alam kung sino ako. Nakita ko siya noon sa may swing at nahulog tapos umiyak siya. Nakakita ako ng isang putol na rosas sa may tabi ng swing at sinabi ko na sa kanya na lang yun at sinabi ko na kasing ganda niya yung bulaklak kaya siya tumahan at ngumiti sa akin.” “Hay! Si Hershey talaga uto uto! Lampa pa! Tamang mahulog ka sa swing?! Hay naku! Buti nalang TANGA!!” sabi ni Edmond. Pagkatapos noon ay umalis na si gilbert at umuwi kasama ang dala dalang rosas.

Kinagabihan nag iisip itong si Gilbert kung anong gagawin niya sa buhay niya ngayon pa naman ay nawala na sa kanya ang pinakamamahal niyang si Hershey. Pagkatapos ng ilang oras ng pag iisip. Pumunta siya sa isang kaibigan at nag pasama sa isang night club. Sa hinding inaasahang pangyayari sina Hershey ang nag hohost sa night club noon at habang ang banda naman nila Paul ang tumutugtog sa gabing iyon.

Pumasok na sa loob si Gilbert at ang kaibigang si Sam. Ilang tungga ditto ng beer ilang kain ng pulutan ng biglang sinabi na ang mga naghost sa gabing iyon. Nagulat si Gilbert at napatingin sa may stage at doon niya nakit si Hershey at ang mgabarkada nito. “Pare! Ayun si Hershey! Ayaw ko nang mabuhay! Pare naasar na ako sa pagmumukhang iyan. Pare labas muna ako! Pushit!!!” sabi ni Gilbert habang dala dala ang isang bote ng gin. “Hershey! Si Gilbert! Bilis iexplain mo ang totoong nangayari kanina!” sigaw ng barkada kay Hershey.

Lumabas na si Hershey at sa hindi inaasahang pagkakataon umulan pa ng malakas at nagging madulas ang daan. “Gilbert! Sandali lang! magpapaliwanag ako sa iyo! Maling tao ang napagkamalan kong si Red Roses! Pwede bang kauspain mo ako? Sabihin mo na ang lahat ng hinanakit mo sa akin! Dahil Ikaw talaga ang hinahanap ko!” sigaw ni Hershey habang tumatakbo sa kalsadang basa. “Huh? Ano ba pinagsasabi mo? Sawang sawa na ako sa ganyang pananalita! Ano ba ito telenobela?” “Gilbert, sorry na!” sabi ni Hershey habang niyakap mula sa likod si Gilbert “Hershey, anong ginagawa mo? Meron ka nanag Danny! Ano pa ba ang gusto mo? Niloloko mo ba ako? Ginagawa mo ba akong tanga?! Hershey! Sa tagal ng buhay ko ikaw lang minahal ko! Ikaw lang ang tanging tinitibok ng puso ko! Pero anong ginawa mo? Wala! Hindi mo man lang binigyang pansin kahit katiting ang isang tibok ng puso ko para sa iyo?!” “Gilbert hindi ko sinasadya!” “Hindi! Baka gusto mong mamatay lumayas ka sa harap ko!” sabay hampas ng bote ng gin sa may ulo ni Hershey.

Tinamaan sa ulo si Hershey at napahiga sa sobrang lakas ng pagkakatama pero nakatayo pa rin si Hershey. “Hershey! Sorry! Hindi ko…. Hindi ko…” bago pa sabihin ni Gilbert ang huling salita ay biglang nasagasaan si Hershey ng isang sasakyang pula. Nakita ng magbabarkada ang pangyayari at lahat sila ay nagulat pati si Gilbert ng sa isang sulyap ay nawala ang pinakamamahal. Bago pa kunin si Hershey ng ambulansya may nakita ang mga doctor sa bulsa nito. Isang putol na bulok na rosas ang nakita nila at basing basa ng dugo at ulan ito.

“Gilbert, yan ang gustong ipaliwanag sa iyo ni Hershey. Nalaman niya kaagad na hindi si Danny ang lalaking hinahanap niya dahil natatandaan pa rin niya ang batang lalaking nagbigay sa kanya ng rosas nung bata pa siya pero hindi niya lang ito namumukahan at hindi niya alam ang pangalan nito.” Sabi ni Kristine habang pinapawi ang kanyang luha. “Ano ba ang nagawa ko?! Ang laki kong tanga! Ang laki kong hudas! At nagawa ko sa kanya iyon!” sabi ni Gilbert. Napag alaman ng mga pulis na hinampas ni Gilbert si Hershey sa ulo at binintang na Physical injury kaya nakulong si Gilbert. Habang siya ay nasa kulungan nagpatato siya doon ng isang Rosas, Rosas na may dugo at tubig ulan. Habang nilalagayan siya ng tato ay lumuluha siya hindi dahil sa sakit ng pag papapatato kung hindi dahil sa sakit na naramadaman sa pag kaawa sa nasapit ng kanyang pinakamamahal ng si Hershey, isang rosas sa buhay niya na nagsilbing mabangong alaala sa kanyang pagmamahal dito.

The End